ဒီမွာ လယ္သူတစ္ေယာက္ ရင္တြင္းက စကားေလး နားေထာင္ၾကည့္ပါ။

မတရားေသာနည္းနဲ ့ ခ်မ္းသာသူေတြ - ကိုယ္ခ်မ္းသာရင္ျပီးေရာ ၾကည့္တာ ဘို ့သမားတဲ့။ သာမန္ျပည္သူလူထုရဲ ့ ဘ၀ေတြကို စာနာနားလည္တတ္ရင္ လူပီသတာဘဲ။ ဒီမွာ လယ္သူတစ္ေယာက္ ရင္တြင္းက စကားေလး နားေထာင္ၾကည့္ပါ။

ေဒၚႀကည္ႀကည္မာ - "က်မ ဦးခင္ေရႊကို ေမးခ်င္တာ - က်မက အဘြားနဲ႕အတူတူေနတာ ၉၇ မွာ လယ္သိမ္းေတာ့ လုပ္စားစရာ မရွိေတာ့ဘူး။ အဲဒါနဲ႕လမ္းေဘးမွာ ေစ်းေရာင္းစားရတယ္။ လမ္းေဘးေစ်းေရာင္းစားေတာ့ စည္ပင္က ဖမ္းေတာ့ က်မ ကြမ္းယာဆိုင္ကေလးၿဖဳတ္လိုက္ရတယ္။ အဲဒါနဲ႕ က်မက စားေသာက္ဆိုင္မွာ သီခ်င္းသြားဆိုရတယ္။ က်မတို႔က က်မတို႔ လယ္ကေလးကို ၿပန္လိုခ်င္တယ္။ က်မတို႔ကို ၿပန္မေပးရင္ က်မတို႔လို စားေသာက္ဆိုင္ေရာက္သြားတဲ့ မိန္းကေလးေတြ အမ်ားႀကီး၊ သူ႕မွာလည္း ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္မရွိဘူးလား က်မတို႔မွာ လယ္ (၁၃) ဧက ရွိတယ္။

အဲဒီမွာ အေဆာက္အဦးေတြ ေဆာက္ေနၿပီ ။ က်မတို႔ လယ္ေလး ၿပန္ရရင္ လယ္ၿပန္စိုက္မယ္၊ က်မတို႔ ဘယ္သူ႕မွ ေအာက္က်ခံစရာ မလိုေတာ့ဘူး။ က်မ ႏြားေက်ာင္းလာတယ္။ ေကာက္စိုက္ ရတယ္။ စပါးရိတ္ရတယ္။ ေနပူတယ္ဆိုေပမဲ့ က်မ ဗိုလ္ပဲ။ ဘယ္သူ႕မွ ေအာက္က်မခံရဘူး။ က်မ စိတ္ထဲမထင္ရင္ ပိတ္သေလး ေဘးၿပစ္ ေၿပာလို႕ရတယ္။ ဆန္ကို အိတ္လိုက္ေထာင္စားတယ္၊ အခုမ်ား ရွက္ဖို႔ေတာင္ ေကာင္းေသးတယ္။ ႀကြပ္ႀကြပ္အိတ္ေလးနဲ႕ဆြဲလာရတာ မယ္သီလ ရွင္ဆန္က်ေနတာဘဲ။ သူ႕မွာလည္း သမီးရွိတယ္ က်မတို႔နဲ႕ ရြယ္တူေလာက္ဘဲ။ သမီးခ်င္း ကိုယ္ခ်င္းစာေပးပါ" ။

(ေဒၚၾကည္ၾကည္မာ)။