ဘယ္သူ႕မွာ တာ၀န္႐ွိလဲ။

ဒီေန႕ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အေျခအေနဟာ ငယ္ငယ္က ဖတ္ခဲ့ဘူးတဲ့ ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ထဲက သူႀကီး အိမ္က ႏြားႏို႕အိုးႀကီးနဲ႕ တူေနပါတယ္။ ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒီလိုပါ….

တခါက ႐ြာေလးတရြာမွာ ပြဲလုပ္ဖို႕ ႐ွိေနပါသတဲ့။ ေက်း႐ြာေတြမွာ လုပ္တဲ့ ပြဲေလးဆိုေတာ့လည္း ထံုးစံ အတိုင္း စည္ကားေအာင္ လုပ္ရမွာက သူႀကီး ရဲ႕တာ၀န္ပဲမဟုတ္လား။ ဒီေတာ့ သူႀကီးက ေမာင္းကို ထု၊ လူစုၿပီးေတာ့ ေျပာပါသတဲ့ “လာမဲ့ စေနေန႕ညေနမွာ က်ဳပ္တို႕႐ြာမွာ ပြဲေတာ္ လုပ္မွာကို လူတိုင္းလည္း အသိျဖစ္တယ္။ ပြဲေတာ္မွာ လာတဲ့လူေတြကို ဧည့္ခံဖို႕အတြက္ အစားအေသာက္ကို ႐ြာကလူေတြကပဲ စုေပါင္း ေကၽြးေမြးရေအာင္၊ ဒီေတာ့ က်ဳပ္ အိမ္ေ႐ွ႕မွာ ရာ၀င္အုိးႀကီး တစ္လံုးထားထားမယ္။ စေနေန႕ မနက္က်ရင္ ႐ြာသားေတြက တစ္အိမ္ကို ႏြားႏိုု႕ ၂ ပိႆာစီလာထည့္ၾကပါ။ ပြဲေတာ္ကို လာတဲ့လူေတြကို ႏြားႏို႕နဲ႕ ဧည့္ခံမယ္” လို႕ ေၾကျငာပါသတဲ့။

႐ြာသားတစ္ေယာက္က အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ စဥ္းစားမိသတဲ့ “ ပြဲေတာ္မွာ ႏြားႏို႕တိုက္ဖို႕ဆိုေတာ့ အိမ္တိုင္းကေတာ့ ပို႕ရမွာပဲ။ ငါလည္း ပို႕ေတာ့ ပို႕ခ်င္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ငါ့မွာက သားသမီးကလည္းမ်ား၊ မိန္းမကလည္း မမာနဲ႕ ဆိုေတာ့ စီးပြားေရး ကအဆင္ေျပလွတယ္မဟုတ္ဘူး။ ႏြားႏို႕ ၂ပိႆာရဲ႕ တန္ဖိုးဆိုတာကလည္း နည္းတာ မဟုတ္ေလေတာ့ ငါ အပိုမသံုးႏိုင္ဘူး။ ဘယ္လိုလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲ” ဆိုၿပီး စဥ္းစားပါသတဲ့။ စဥ္းစားေနရင္းနဲ႕မွ သူ အႀကံတစ္ခုကို ရလိုက္တဲ့အတြက္ အရမ္း ၀မ္းသာသြားၿပီး အဲဒီလိုလုပ္ဖို႕ပဲ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါသတဲ့။ သူ႕အႀကံကေတာ့ သူႀကီး အမိန္႕နဲ႕ ႐ြာပြဲေတာ္အတြက္ အလွဴဆိုေတာ့ လူတိုင္းကေတာ့ ႏြားႏို႕လာထည့္ၾကမွာပဲ။ ငါကေတာ့ ဆင္းရဲတဲ့ လူလည္းျဖစ္ျပန္၊ စီးပြားေရးလည္း အဆင္မေျပျပန္ဆိုေတာ့ ႏြားႏို႕အစား ေရ ၂ပိႆာပဲ သြားထည့္လိုက္မယ္။

လူတိုင္း ႏြားႏို႕ ထည့္ထားတဲ့ အိုးထဲကို ငါေရ ၂ပိသာေလာက္ ေရာ႐ံုနဲ႕ေတာ့ ဘာမွ မျဖစ္သြားေလာက္ပါဘူးဆိုၿပီး ေတြးမိ ေတာ့ သူ အေတာ္စိတ္ခ်မ္းသာသြားတယ္။ ႏြားႏို႕ထည့္ရမဲ့ စေနေန႕ မနက္က်ေတာ့ သူလည္း ေရ ၂ပိသာကို ႏြားႏို႕ ပံုးထဲထည့္ ၿပီးသူႀကီးအိမ္ေ႐ွ႕က အိုးထဲကို သြားထည့္ခဲ့တယ္တဲ့။ အိုးႀကီးကလည္း ရာ၀င္ စဥ္႕အိုးႀကီး ျဖစ္ေနေလ ေတာ့ အထဲမွာ ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲ ဘာမွ မျမင္ရေလေတာ့ သူ႕အတြက္ အေတာ္ေလး အဆင္ေျပသြားတာေပ့ါ။

အဲဒီလိုနဲ႕ ညေနေရာက္လာလို႕ ဧည့္သည္ေတြကို ဧည့္ခံရေတာ့မဲ့အခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ သူႀကီးက ဧည့္သည္ ေတြကို ရြာသားေတြစုေပါင္း ဧည့္ခံမႈအျဖစ္ ႏြားနိ႕နဲ႕ ဧည့္ခံမယ့္အေၾကာင္းေၾကျငာၿပီး ႏြားႏုိ႕ အုိးကို ဖြင့္ ၿပီး ခြက္နဲ႕ ခပ္လိုက္သတဲ့ ၿပီးေတာ့ မွ ဧည့္သည္ေတြကို ခြက္ေပးမယ္အလုပ္မွာ သူႀကီးရဲ႕ မ်က္ႏွာဟာ ပ်က္သြားၿပီး ခြက္ကို အိုးထဲ ျပန္ထည့္ၿပီး ျပန္ခပ္ျပန္သတဲ့။ သူႀကီးတစ္ေယာက္ အိုးထဲကို ခြက္နဲ႕ ခပ္လိုက္ ၾကည့္လိုက္ ျပန္ခပ္လိုက္ လုပ္ေနရင္းကေန တျဖည္းျဖည္း မ်က္ႏွာႀကီးနီလာၿပီး
“ေဟ့၊ ဒီအိုးထဲကို ႏြားႏို႕ ၂ပိသာစီ ထည့္ရမယ္ မွာထားရက္ နဲ႕ ေရ ေတြ ထည့္တာ ဘယ္သူေတြလည္းကြ” လို႕ ေအာ္ပါသတဲ့။ ဒီေတာ့ ႐ြာသားေတြလည္း အေျပးလာၾကည့္ၾကေတာ့ အိုးႀကီး တစ္လံုးလံုးမွာ ႏြားႏို႕နဲ႕ တူတာဆိုလို႕ တစ္စက္မွ မ႐ွိပဲ တစ္အိုးလံုးဟာ ေရေတြႀကီး ျဖစ္ေနတာကို ေတြ႕ရ ပါသတဲ့။

ကဲ က်မတို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပံုနဲ႕ သူႀကီးအိမ္ေ႐ွ႕က ႏြားႏို႕အိုးႀကီးနဲ႕ ဘာမ်ား ကြာျခားပါေသးလည္း။ ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပံုအတြက္ လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ တာ၀န္႐ွိေနပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီ ရဖို႕အေရးကို ကုလသမဂၢ ကလည္း လာလုပ္ေပးလို႕ မရပါဘူး၊ အေမရိကန္ကလည္း မကူႏိုင္ပါဘူး။ ျပည္သူေတြက မိမိတို႕ ကံၾကမၼာကို မိမိကိုယ္တိုင္ဖန္တီးမွ ျဖစ္မွာပါ။ အဲဒီလို ကုိယ့္ၾကမၼာကိုယ္ဖန္တီးၾကရမဲ့ အခ်ိန္မွာ က်မတို႕ ျမန္မာ လူမ်ိဳး ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပက လူေတြ ဘာလုပ္ေနၾကပါသလဲ။ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေပၚမွာေတာ့ နအဖ စစ္အစိုးရကို တိုက္ေနလိုက္ၾကတာ၊ ဇာတ္ပြဲေတြထဲမွာ လူ႐ႊင္ေတာ္ေတြ ျပက္သလိုမ်ိဳး ေကာင္မေလးကို ဘယ္ႏွယ့္၀္ိုင္းမယ္၊ ဒီႏွယ္၀ိုင္းမယ္ ဆိုၿပီး မိုးလံုးျပည့္ပဲ။ ဒါေပမဲ့ လက္ေတြ႕မပါတဲ့ စကားလံဳးတိုင္းဟာ အလုပ္မၿပီး ေျမာက္ဘူး၊ ႏြားႏို႕အိုးထဲကို ထည့္တဲ့ ေရတစ္ပံုးျဖစ္သြားမွာပဲ ဆိုတာကို သတိရေစခ်င္တယ္။

ျပည္တြင္းမွာ ႐ွိေနတဲ့ လူငယ္ေတြကေရာ၊ ကိုယ့္ၾကမၼာကိုယ္ဖန္တီးႏိုင္ဖို႕ သမိုင္းကေပးတဲ့ ဒီမိုကေရစီ အေရးကို လက္ဆင့္ကမ္းႏိုင္ဖို႕၊ လူေတြမွာ ရသင့္ရထိုက္တဲ့ လူ႕အခြင့္အေရးေတြကို လူနဲ႕အတူ၊ သူမ်ားေတြနဲ႕အမွ် ခံစားႏိုင္ဖို႕ ဘာေတြမ်ားႀကိဳးစားပမ္းစား ေဆာင္႐ြက္ေနၾကပါသလဲ။ တေန႕တေန႕chat room ထိုင္၊ ေဘာပြဲၾကည့္၊ ဘီယာဆိုင္သြား၊ ေဟးလား၀ါးလား လုပ္ေန႐ံုနဲ႕ေတာ့ ဘာမွ ျဖစ္မလာႏိုင္ပါဘူး။ ကိုယ့္သြားရမဲ့ လမ္းကို ကိုယ့္ဘာသာ ႐ွာၾကည့္ဖို႕ မႀကိဳးစားၾကပဲနဲ႕ အေမွာင္ေခတ္မွာ ေမြးလာရတာမို႕ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း လမ္းေပ်ာက္ေနရ တာပါလို႕ ေျပာေနၾကမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အေတြးအေခၚ အယူအဆေတြ လြဲေနၿပီလို႕ပဲ ထင္ပါတယ္။

က်မတို႕ ျပည္သူလူထုေတြ သူတလူ ငါတစ္မင္းနဲ႕ မညီမညြတ္ စည္းလြတ္၀ါးလြတ္ ကိုယ္ကခ်င္တဲ့ ဇာတ္ကို ကိုယ္ေရးလို႕ ျပည္တြင္းက လူေတြကလည္း ကိုယ္ထင္ရာ ကိုယ္စိုင္း၊ ျပည္ပကလူေတြကလည္း အင္တာနက္ ေပၚကေအာ္လိုက္၊ သံ႐ံုးေ႐ွ႕ သူမ်ား စာ႐ြက္ကိုင္ရင္ လိုက္ကိုင္လုိက္၊ ဒါေတြကိုပဲ ကိုယ့္ အက်ိဳးအတြက္ လွည့္ကြက္လုပ္ၿပီး သံုးတဲ့လူက သံုးသြားလိုက္လုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ နအဖ စစ္အစိုးရကေတာ့ ငကန္းၿပီးသြားရင္ ထားသြားရမဲ့ ငေစြေလးေတြကို ေမြးေနပါတယ္။ လူေတြ မွတ္မွတ္သားသား သတိမထားမိခင္မွာပဲ သူတို႕အတြက္ အေသခံေပးဖို႕ တန္ဆာခံေလးေတြကို ႐ု႐ွားပို႕ ပညာရပ္ေပါင္းစံုေတြကို သင္ၿပီး ပညာမတတ္ခဲ့တဲ့ သူတို႕ ထက္ ပို ယုတ္မာတဲ့ မ်ိဳးဆက္ေတြကို ေမြးဖို႕ လုပ္ေနၾကပါၿပီ။

ကၽမတို႕ ျပည္သူလူထုရဲ႕ ရင္ေသြး အနာဂတ္လူငယ္ေလးေတြက B.Sc (copy), B.A (မိတၱဴ) ဘြဲ႕ေတြပိုက္ လို႕ ပိုက္ဆံရၿပီးေရာဖြင့္ထားၿပီးတက္တဲ့လူတိုင္း ေအာင္လက္မွတ္ရေနတဲ့ သင္တန္းေတြက ေအာင္လက္မွတ္ေတြနဲ႕ လူရာ၀င္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ နအဖက သူတို႕ရဲ႕ အနာဂါတ္ကို နအဖက ႐ု႐ွားျပန္ စစ္ဗိုလ္ေတြနဲ႕ တည္ေဆာက္ ေနပါတယ္။ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ ပညာမတတ္တဲံ့ အစိုးရလက္ေအာက္မွာ ငါတို႕မေနႏိုင္ဘူး၊ ၅ေယာက္ေပါင္းလို႕မွ ၁၀တန္းမေအာင္တဲ့ေကာင္ေတြ အုပ္ခ်ဳပ္တာမခံႏိုင္ဘူးလို႕ ေျပာလာၾကမဲ့ ပါးစပ္ေတြကို ႀကိဳတင္ပိတ္ထားႏိုင္ဖို႕ သူတို႕စီစဥ္ေနၾကပါၿပီ။

ပိုက္ဆံ႐ွိတဲ့လူေတြက ျမန္မာျပည္ ပညာေရးကို အထင္မႀကီးလို႕ ကိုယ့္ပိုက္ဆံနဲ႕ ကိုယ္ ႏိုင္ငံျခားမွာ ေက်ာင္းေတြ ကိုတက္၊ ႏိုင္ငံျခားတကၠသိုလ္ေတြက ရတဲ့ M.B.A, Engineer, Network ပညာ႐ွင္ ဘြဲ႕ေတြကို ရထားတဲ့ လူငယ္ေတြကလည္း ကုိယ့္တိုင္းျပည္ ကိုယ္မျပန္ပဲ သူတို႕ဘြဲ႕နဲ႕ ထိုက္တန္တဲ့လစာ ရတဲ့ ေရၾကည္ ရာျမက္ႏွရာမွာ ေဒၚလာေတြ စားၿပီး ေသခ်ာတဲ့ အနာဂါတ္ကို တည္ေဆာက္ေနၾကခ်ိန္မွာ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အနာဂါတ္မွာ ဘယ္သူေတြက ဦးေဆာင္မွာလဲ ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းဟာ ေမးစရာမလိုေလာက္ေအာင္ ႐ွင္းလင္းတဲ့ အေျဖထြက္လို႕ ေနပါၿပီ။

ဘာမွ ေလ့လာသင္ယူထားျခင္းမ႐ွိပဲ၊ ကမၻာ့စီးပြားေရး၊ လူမႈေရးေတြကိုအကၽြမ္းတ၀င္ နားမလည္၊ ဘ၀ကိုေရစုန္ေမ်ာရင္း၊ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ ႐ုန္းကန္ရင္း နဲ႕ အသိပညာေတြ ထပ္ျဖည့္မထားႏိုင္ဘဲ တစ္လံုး၊ ႏွစ္လုံး၊ သံုးလံုး သံသရာ၀ဲထဲက ႐ုန္းမထြက္ႏိုင္တဲ့ လူေတြကို အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္ဖို႕ ဆိုတာ အရမ္းကို လြယ္ကူတဲ့ ပုစၦာတစ္ ပုဒ္ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို က်မတို႕ သတိမထားမိခင္မွာပဲ နအဖက သိ႐ွိၿပီး ျပည္သူတစ္ရပ္လံုးကို အဲဒီလမ္းကို တြန္းပို႕ ထားၿပီးပါၿပီ။

အဲဒီေတာ့…….။ သူႀကီးအိမ္ေ႐ွ႕မွာေတာ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အနာဂါတ္အတြက္ ႏြားႏို႕အိုးႀကီး တစ္လံုး ႐ွိေနပါၿပီ၊ အဲဒီအိုးကို ဖြင့္တဲ့အခ်ိန္မွာ ႏြားႏို႕႐ွိမလား၊ ေရေတြခ်ည္းပဲ ျဖစ္ေနမလားဆိုတာကေတာ့ အိုးႀကီးထဲကို ႏြားႏို႕ ထည့္ရမဲ့ တစ္ဦးတစ္ေယာက္စီရဲ႕ တာ၀န္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

က်မတစ္ဦးတစ္ေယာက္ထဲရဲ႕ အျမင္ကို ေျပာရရင္ေတာ့ ခုခ်ိန္အထိ ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီ မရေသးတာဟာ ႏြားႏို႕အိုးထဲမွာ ေရမ်ားေနေသးလို႕ပဲ ထင္ပါတယ္။

(ေရးသားသူ - ေမမင္းဆက္)။